Kar yağıyor dışarıda.
Güneş açtı içimde.
Aşk nedir sorgulayıp duruyor zihnim günlerdir, haftalardır.
Sonra birden bir kar yağıyor.
Sorgu sual bitiyor çabasız.
Sen değil ben değil. Senden ve benden sonra yağan kar.
Aşk benzersiz kar kadar.
Dokunsan erir, dokunmasan da erir. Erimek doğasında var.
Her bir tanesi eşsiz bir evren gibi.
Yazın da yağsa diyorum kar. Hiç yağar mi yazın kar?!
Yağsın. Ama yağmaz. Karın da bir zamanı var.
Aşkın zamanı ve mevsimi yok. Burada ayrıldılar.
Zaman nedir ki diyorum bir çemberin iki ucu.
Tekrar
kucaklaştı aşk ve kar.
Aşk kitapsız kar kadar.
Bir yolu yok yağmasının karın. Yeterli eksi sıcaklığa
ulaşıncaya kadar.
Bir yönü yok yağmasının. Rüzgar kaptana güvenir. O kadar.
Bir zamanı da yok öyleyse karın.
Yağması bir kavuşmaya bakar.
Aşk gibi oldu mu yine?
Aşk zamansız işte kar kadar.
Yağsın. Yağsın üstümüze aşkla kar.
O kadar.
