Zamanı kaybetmiş bir bilge, yaşıyor dağların da ötesinde;
Birgün bir yaprak kopup dalından, düşüyor önünde sonsuza uzanan göle.
Vakit yok uzanıp almaya, kalbi dar kayıtsız kalmaya
Kapatıp gözlerini dünyaya, yaprak olup yüzüyor kıyıya.
Bir sultandır gözlerinde dünya, ama cennet nefesiyle gezer ruhunda
Işığa kör, karanlığa aç ve gölgeye mecnun; gündüz raks gece sema
Yalvarış yok ses yok his yok kaygı yok, gezer anda dünyasının sonu yok
O bilgeden daha öte en uzak, bir ovada bedenini aşka sunacak
O bilgeden daha mecnun dünyaya, gölgesini giymiş ahu salınıyor doğada
Öyle derin öyle yarda öyle anda, her ses onun, her nefeste dağılıyor dünyaya
Yaprak düşse uzanıyor gayesiz, kıyısı yok okyanusun deryaya
Kabli vuku, kalbi huşu, haşr ve neşr, şebi aruz, nefsi taaruz; aşkı bariz nuri ziya.
Birgün bir yaprak kopup dalından, düşüyor önünde sonsuza uzanan göle.
Vakit yok uzanıp almaya, kalbi dar kayıtsız kalmaya
Kapatıp gözlerini dünyaya, yaprak olup yüzüyor kıyıya.
Bir sultandır gözlerinde dünya, ama cennet nefesiyle gezer ruhunda
Işığa kör, karanlığa aç ve gölgeye mecnun; gündüz raks gece sema
Yalvarış yok ses yok his yok kaygı yok, gezer anda dünyasının sonu yok
O bilgeden daha öte en uzak, bir ovada bedenini aşka sunacak
O bilgeden daha mecnun dünyaya, gölgesini giymiş ahu salınıyor doğada
Öyle derin öyle yarda öyle anda, her ses onun, her nefeste dağılıyor dünyaya
Yaprak düşse uzanıyor gayesiz, kıyısı yok okyanusun deryaya
Kabli vuku, kalbi huşu, haşr ve neşr, şebi aruz, nefsi taaruz; aşkı bariz nuri ziya.
